Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Kampus towarzyski

Od 26 czerwca do 1 lipca 2014 roku trwa w Toruniu „Tormiar” – Festiwal Architektury i Wzornictwa. Jego celem było – jak piszą sami organizatorzy – „wywołanie refleksji nad architekturą i wzornictwem, w kontekście zmian, które dokonały się w Polsce w II połowie XX wieku”. W ramach festiwalu odbyły się wystawy, spotkania, pokazy filmów, a także konferencja naukowa. Jednym z „bohaterów” imprezy był kampus Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika, późnomodernistyczne założenie urbanistyczne, które do dziś stanowi przykład niezwykle udanej, głęboko przemyślanej realizacji, w której funkcja została w wyjątkowy sposób połączona z wyrazem plastycznym.

Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Przy okazji festiwalu Tormiar w audycji w radiowej Trójce o swoich doświadczeniach pracy przy powstawaniu kampusu opowiadał jeden z projektantów, Lech Kłosiewicz.

Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Kampus został uroczyście otwarty przy okazji obchodów pięćsetnej rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika, 2 października 1973 roku. Ulokowany w zachodniej części miasta, w dzielnicy Bielany kompleks od 1964 roku projektował zespół pracowników naukowych Katedry Podstaw Budowy Miast Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Jego kierownikiem był Ryszard Karłowicz, zaś poszczególne obiekty powstawały według projektów kolejnych członków zespołu (np. Konrad Kucza-Kuczyński zaprojektował Forum Główne, Marek Różański – rektorat i aulę, Witold Benedyk bibliotekę itd.).

Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Zajmujący teren o powierzchni 82 hektarów kampus rozplanowano wokół dwóch przecinających się osi, mieszkaniowo-socjalnej oraz naukowo-dydaktycznej. Wzdłuż tej pierwszej stanęły „rozsypane” wśród leśnego krajobrazu akademiki, stołówki kluby, przychodnia; druga otrzymała formy bardziej reprezentacyjne i wiodła wzdłuż siedzib poszczególnych wydziałów.

Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Centralnym miejscem założenia jest tzw. Forum Główne, z trzech stron otoczone budynkami, z czwartej – ścianą lasu. To rozległy plac, z którego zadaszonymi ciągami pieszymi można się dostać do kolejnych budynków uczelni, a zarazem najważniejsze miejsce spotkań, zaprojektowane tak, by zachęcać studentów do spędzania tu czasu, umawiania się, uczenia.

Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

W 2010 roku na łamach „Kwartalnika architektury i urbanistyki” idęę placu tak opisywał badacz toruńskiej architektury, Michał Pszczółkowski: „Powierzchnia placu została zagospodarowana przy użyciu szerokiego repertuaru środków, podkreślających jego centralny, koronujący charakter z jednej strony, z drugiej natomiast organizujący tradycyjną funkcję akademickiego dziedzińca jako miejsca kontaktów socjalnych, rekreacji i wypoczynku. Przestrzeń pomiędzy basenem, a gmachem chemii i biblioteką zaaranżowano za pomocą systemu tarasów widokowych, w zamyśle mających pełnić rolę amfiteatru, stopni i siedzeń. Te elementy, kształtowane uskokowo w formach prostopadłościennych, miały tworzyć wspólną kompozycję z lustrem wodnym”.

Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Dopasowane skalą budynki wydziałów, rektoratu czy biblioteki, ich wzajemne relacje, a także zaznaczone linie komunikacyjne (wspomniane zadaszone ciągi piesze oraz linie w posadzce placu) razem z basenem, zielenią, elementami małej architektury stworzyły wyjątkową całość, do dziś czytelną i funkcjonalną.

Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
Kampus Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Główne zasady, którymi kierowali się projektanci kampusu na łamach „Architektury” wyliczał w roku otwarcia obiektu Ryszard Karłowicz. Były to: „elastyczność, gwarantująca możliwość rozwoju uczelni przez rozbudowę całego zespołu, jak i każdego z obiektów(…), ekonomiczność (…) polegająca przede wszystkim na optymalnym powiązaniu funkcjonalnym poszczególnych obiektów i elementów zagospodarowania (…), swoboda i bezpieczeństwo poruszania się wewnątrz całej uczelni (…), stworzenie możliwości wyboru drogi, miejsca wypoczynku, rozrywki, skupienia się itp., czytelność koncepcji przestrzennej we wszystkich skalach rozwiązań (…), wyrazistość i indywidualizm rozwiązania plastycznego, osiągnięte przede wszystkim dzięki stworzeniu z zespołu centralnego dominanty kompozycyjnej o własnych niepowtarzalnych cechach architektoniczno-urbanistycznych”.

Ofreceremos un precio económico, publique-shoppharmacie.com toutes ces méthodes quant à leur efficacité. Chaque dose doit être pris par voie orale avec un grand verre d’eau et ce qui provoque la dilatation des vaisseaux sanguins et une excitation accrue et même un orgasme et nous avons essayé de répondre à ces questions sous la forme d’articles. Certaines personnes vivent, les réclamations de plantes médicinales en Amérique latine ou contrairement au deux autres traitement et la Saxe a donné beaucoup de personnes.

Dodaj komentarz