cul01

Magister z Ursusa

Culburb Ursus, międzynarodowe przedsięwzięcie, jedna z najważniejszych części ubiegłorocznej edycji projektu Fundacji Bęc Zmiana „Synchronicity_Warsaw. Projekty dla Warszawy przyszłości” stało się… tematem szwedzkiej pracy magisterskiej!

cul01

W marcu 2012 roku student projektowania urbanistycznego na Politechnice Blekinge w Karlskronie (Blekinge Institute of Technology), Siamak Vahdani obronił pracę pt. „Designing a New Neighborhood by Retrofitting Szamoty – According to New Urbanism Placemaking Principles”. Jednym z najważniejszych źródeł, na których opierał swój wywód były materiały, związane z ubiegłorocznym projektem Culburb Ursus. Przedsięwzięcie, którego kuratprem był Piotr Bujas miało na celu znalezienie metod ożywienia przestrzeni publicznej na dość zdegradowanym przedmieściu Warszawy. Z opisu projektu: „W ramach projektu CULBURB wystosowaliśmy zaproszenie do przesyłania propozycji mikro interwencji dedykowanych dzielnicy. Z 11 krajów otrzymaliśmy 36 propozycji. Wybór spośród nich zaprezentowaliśmy mieszkańcom dzielnicy podczas wystawy w lokalnym Ośrodku Kultury ARSUS. Trzy interwencje zostały zrealizowane”.

ursus Dworzec

Siamak Vahdani sięgnął po przykład Ursusa (a konkretnie jego części – Szamot) jako przykładu nałożenia się w jednym miejscu przynajmniej dwóch zjawisk, ważnych we współczesnej urbanistyce. Z jednej strony Ursus – to okolica poprzemysłowa, pełna fabryk, zakładów i magazynów, które powstały w epoce industrializacji, jednak dziś przestały być potrzebne. Wraz z zakładami przemysłowymi powstała w ich sąsiedztwie dzielnica mieszkaniowa. Kiedyś była zamieszkała przez pracowników, dziś dynamicznie rozrasta się –  bo teraz Ursus stał się też miejscem innego zjawiska – „urban sprawl”, rozlewania się miasta w stronę przedmieść. Ursus leży blisko centrum Warszawy, jest więc atrakcyjną lokalizacją dla nowych inwestycji mieszkaniowych. Jego nieuporządkowany, poprzemysłowy charakter w połączeniu z „dziką” deweloperką powodują jednak chaos i zagubienie, zatracenie przestrzeni publicznych, terenów wspólnych, sprzyjających budowaniu lokalnej społeczności.

Szwedzki student przypadek Ursusa przeanalizował, odnosząc go do założeń tzw. New Urbanism, narodzonego w latach 80. XX wieku w USA ruchu, który stając w opozycji do modernizmu postuluje powrót do tradycyjnej, historycznej formy miasta z podziałem na jednostki sąsiedzkie, z rynkiem i zabudową pierzejową. Siamak Vahdani w swojej pracy pokazuje, że zasady New Urbanism mogłyby się przysłużyć poprawie jakości życia w położonym na zachodnich obrzeżach Warszawy regionie.

Ubiegłoroczny projekt Culburb Ursus pokazał, że teren ten nie tylko bezwzględnie wymaga poprawy (szczególnie jakości przestrzeni publicznych), ale i to, jak wiele pomysłów można tu zrealizować.

Dodaj komentarz