London Aquatics Centre, proj. Zaha Hadid, fot. EG Focus, Wikimedia Commons / CC-BY-SA-2.0

Olimpijskie ikony

Na fali ekscytacji trwającymi w Londynie Igrzyskami Olimpijskimi najbardziej popularny serwis o architekturze, archdaily.com przygotował zestawienie najbardziej „kultowych” obiektów architektonicznych, stworzonych na potrzeby Igrzysk Olimpijskich. Ikonografiki, na których przedstawiono obiekty, syntetycznie i prosto pokazują dziewięć obiektów, które redakcja uznała za najbardziej „ikoniczne”, takie, które na długo po zakończeniu imprez pozostały symbolami swoich miast, punktami odniesienia dla kolejnych pokoleń projektantów, zostały wciąż sławne i rozpoznawalne. Najstarsza na liście jest kolumnada z greckiej Olimpii, zbudowana w 776 roku przed naszą erą, z okazji pierwszych w dziejach odnotowanych igrzysk. Najmłodsze w zestawieniu jest Aquatics Centre, centrum sportów wodnych, które dla Londynu zaprojektowała Zaha Hadid.

London Aquatics Centre, proj. Zaha Hadid, fot. EG Focus, Wikimedia Commons / CC-BY-SA-2.0
London Aquatics Centre, proj. Zaha Hadid, fot. EG Focus, Wikimedia Commons / CC-BY-SA-2.0

Choć wyścig kolejnych krajów na budowę sportowych ikon wydaje się szczególnie silny w ostatnich latach (bardzo wysoko poprzeczkę podniósł w 2008 roku Pekin), tak naprawdę trwa od początku organizowania nowożytnych Igrzysk, czyli od końca XIX wieku. Każdy kolejny kraj-gospodarz chciał stworzyć budowlę (lub choćby rzeźbę czy obiekt infrastruktury), który nie tylko stałby się symbolem sportowych potyczek, ale i na zawsze pozostał w świadomości świata, nie tylko kibiców. Ten wyścig – to nie tylko rywalizacja w dziedzinie form i kształtów, ale też technologii. Dach stadionu w Monachium (1972, proj. Frei Otto) do dziś uznawany jest za inżynieryjny majstersztyk, za jeden z najdoskonalszych przykładów zastosowania lekkiej membrany do przekrycia ogromnej powierzchni, kreującej zarazem oryginalną bryłę.

Serwis archdaily.com przy wielu wymienionych obiektach podaje też koszty ich budowy. Największy stadion olimpijski świata, ANZ Stadium w Sydney (podczas ceremonii zamknięcia Letnich Igrzysk w 2000 roku pomieścił 114 tysięcy widzów) został zbudowany w 1999 roku kosztem 740 milionów dolarów. Zaledwie 12 lat później za samo londyńskie Centrum Sportów Wodnych dla 17 tysięcy widzów trzeba było zapłacić pół miliarda dolarów. 9 milionów dolarów wynosi roczny koszt utrzymania stadionu w Pekinie, słynnego „Ptasiego Gniazda” (który na razie stoi pusty).
Kolejne Igrzyska odbędą się w kraju, uznawanym za jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się gospodarek świata, czyli w Brazylii. Za 10 lat inną dużą imprezę, Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej, zorganizuje najbogatszy kraj świata – Katar. Wyścig na architektoniczne olimpijskie ikony nabiera tempa.

Dodaj komentarz