Fountain House, Montreal, proj. Raumlabor, źródło: http://raumlabor.net

Zielona fontanna

Teoretycznie przestrzeń publiczna ma służyć wszystkim ludziom, bez względu na płeć, wiek, rasę, majętność, wykształcenie. W praktyce nie zawsze ten idealny scenariusz się sprawdza i nierzadko przestrzeń tę zajmują różne grupy i podmioty, najczęściej komercyjne. Przez lata panowało dość powszechne przyzwolenie, aby tak się działo, jednak od pewnego czasu obserwować można swoisty renesans przestrzeni publicznych: znów ceni się ich wartość i znaczenie, szuka optymalnych i demokratycznych form projektowych, oddaje te obszary znów ich prawowitym użytkownikom.

Fountain House, Montreal, proj. Raumlabor, źródło: http://raumlabor.net
Fountain House, Montreal, proj. Raumlabor, źródło: http://raumlabor.net

Na fali tego „renesansu” realizowane są w przestrzeniach rożnych miast wielorakie projekty, w których dodatkowo „ukrywane są” ważne ze społecznych względów przesłania i myśli. Jedną z takich realizacji jest Fountain House – Dom – Fontanna, wybudowany przy jednej z ruchliwych ulic w Montrealu w Kanadzie. Pawilon powstał dzięki zaangażowaniu wielu instytucji, m.in. Goethe-Institut Montréal, Partnership of Quartier des Spectacles, La Biennale de Montréal. Bo nie jest to tylko miejski obiekt, służący mieszkańcom, ale także instalacja, niosąca pewien społeczny przekaz.

Fountain House, Montreal, proj. Raumlabor, źródło: http://raumlabor.net
Fountain House, Montreal, proj. Raumlabor, źródło: http://raumlabor.net

Projekt pawilonu opracowała pracownia raumlabor i jej szef, Markus Bader, specjalizujący się w interwencyjnych działaniach projektowych na terenie różnych miast. Jego pomysł na pawilon w Montrealu jest dość prosty: pośród zróżnicowanej, ale chaotycznej i mało interesującej wielkomiejskiej zabudowy architekt postawił drewniany pawilon w kształcie walca.

Fountain House, Montreal, proj. Raumlabor, źródło: http://raumlabor.net
Fountain House, Montreal, proj. Raumlabor, źródło: http://raumlabor.net

Jego elewacje obsadzono roślinami – powierzchnia biologicznie czynna została wprowadzona w tę wybetonowaną przestrzeń w postaci pionowych ścian, porośniętych trawą, kwiatami, grzybami. Wewnątrz pawilony umieszczono źródło pitnej wody. Każdy może wejść, napić się jej. Można też po schodach wejść na dach pawilonu, z którego roztacza się widok na okolicę.

Pawilon ma pełnić wiele funkcji. Ma uatrakcyjniać okolicę, przyciągnąć do niej ludzi. Miał też ożywić zielenią zurbanizowany teren. Ale też miał zwrócić uwagę na to, że dobro, jakim jest pitna woda – w krajach tzw. Zachodu powszechne i niedoceniane, dla wielu mieszkańców ziemi jest nieosiągalnym luksusem. Na tym nie koniec: zamiarem architektów było stworzenie przestrzeni, generującej międzyludzkie interakcje, zbliżającej ludzi do siebie. Markus Bader jest przekonany, że właśnie w ludziach tkwi sens przestrzeni publicznych – nie w ładnych meblach, kamiennych posadzkach i stylowych latarniach, ale w tym, aby taka przestrzeń zbliżała do siebie nie znających się ludzi. Zielona Fontanna w Montrealu ma przede wszystkim temu służyć.

Fountain House, Montreal, proj. Raumlabor, źródło: http://raumlabor.net
Fountain House, Montreal, proj. Raumlabor, źródło: http://raumlabor.net

Źródło zdjęć: http://raumlabor.net

Dodaj komentarz